Бронх демікпесінің жиі себептері



Дата22.05.2020
өлшемі25.11 Kb.
45 тест

  1. Бронх демікпесінің жиі себептері:

    1. улану;

    2. аллергия;

    3. кеуде клеткасының жарақаты;

    4. атеросклероз.

    5. Диабет

  1. Бронх демікпесінің негізгі клиникалық белгілері:

  1. экспираторлы тұншығу ұстамасы;

  2. ұстама тәрізді ентігу;

  3. ысқырықты тыныс;

  4. ұстамалы жөтел;

  5. барлық аталғандар.

  1. Бронх демікпесі кезінде науқастың мәжбүрлі қалпы:

  1. кереуетте аяғын көтеріп;

  2. ішпен;

  3. бүйірімен;

  4. жартылай отырып;

  5. отырып, қолын тіреп.

  1. Бронх демікпесінің ұстамасы кезінде аускультацияда анықталады:

  1. әртүрлі калибрлі ылғалды сырылдар;

  2. плевраның үйкеліс шуы;

  3. сықырлау

  4. құрғақ ысқырықты сырылдар.

  5. ылғалды сырылдар

  1. Науқастан бронх демікпесі ұстамасынан кейін алынған қақырықта, қандай элемент бронхиалды бұтақта аллергиялық үрдісі бар екендігін дәлелдейді:

  1. барлығы

  2. Шарко –Лейден кристалдары; Куршман спиралы;

  3. лейкоциттер

  4. туберкулез таяқшасы

  5. біреуі де емес;

  1. Құрғақ плевритте қабыну үрдісінен кейін:

  1. плевра қуысына сұйықтықтың жиналуы;

  2. плевра жапырақшаларының қабынуы;

  3. өкпе тінінің қабынуы.

  1. Құрғақ плеврит кезінде кеуде клеткасында ауырсыну күшейеді:

  1. сау жағына қарап жатқанда;

  2. ауру жағына қарап жатқанда;

  3. арқасымен жатқанда;

  4. ішімен жатқанда;

  5. алдына қарап еңкейгенде.

  1. Құрғақ плевриттің аускультациялық белгілері:

  1. сықыр;

  2. құрғақ ысқырықты сырылдар;

  3. плевраның үйкеліс шуылы;

  4. бронхофонияның күшеюі.



  1. Экссудативті плевриттің негізгі клиникалық белгілері:

  1. плеврадағы экссудат орналасуына сәйкес аймақта өкпелік перкуторлы дыбыстың тұйықталуы;

  2. өкпеде перкуторлы дыбыстың тұйықталу аймағында аускультация аймағында тыныс шуларының әлсіреуі;

  3. өкпенің зақымдалған аймағына қарай қарама – қарсы кеуде қуысындағы ағзалардың жылжуы;

  4. +барлық аталғандар.

  5. плеврадағы экссудат орналасуына сәйкес аймақта өкпелік 10

  1. Экссудативті плевриттің этиологиясын анықтау үшін бірінші кезекте жүргізу қажет:

  1. экссудатты зерттеу үшін плевраны пункциялау.

  2. қақырықты ТМБ зерттеу;

  3. өкпені радиоизотопты зерттеу;

  4. өкпені торакоскопия жасау арқылы биопсия алу;

  5. Манту реакциясы.

  1. Диагностикалық плевралық пункция көрсеткіші болып табылады:

  1. тұрақты су жиналуы;

  2. плевра эмпиемасына күдіктену;

  3. обырлы этиологияға күдіктену;

  4. сұйықтық жиналуының түсініксіз белгісі;

  5. +барлық аталған жағдайларда.

  1. Өкпе эмфиземасы кезінде кеуде клеткасының пішіні:

  1. астеникалық;

  2. рахиттік;

  3. шұңғыма тәрізді;

  4. бөшке тәрізді

  5. өзгеріссіз

  1. Өкпе эмфиземасының перкуторлы белгісі:

  1. өкпелік дыбыс;

  2. қысқарған дыбыс;

  3. қорапты дыбыс;

  4. тұйықталған дыбыс.

  5. тұйық дыбыс

  1. Митральды қақпақ шамасыздығына сәйкес аускультациялық мәліметтер:

  1. жүрек ұшында систолалық шуыл;

  2. жүрек ұшында диастолалық шуыл;

  3. оң жақ төстің 2қабырғааралығында систолалық шуыл;

  4. семсер тәрізді өсіндінің негізінде систолалық шуыл.

  5. шуыл естілмейді

  1. Митральды стеноздың біріншілік белгісі болып табылады:

  1. ентігу;

  2. тұншығу ұстамасы;

  3. әлсіздік;

  4. жүрек қағуы;

  5. +барлық аталғандар.

  1. Аорта шамасыздығы дамуы мүмкін:

  1. аортаның сыдырылатын аневризмасы;

  2. жедел ревматизм;

  3. инфекциялық эндокардит;

  4. қатерлі гипертензия;

  5. +барлық аталғандар.

  1. Артериалдық гипертония көбіне ерте белгісі болып табылады мынаның жоғарылауынан:

  1. артериалық қысымның жоғарылауынан;

  2. веналық қысым;

  3. бас сүйек ішілік қысым;

  4. көз ішілік қысым.

  5. ешқайсысы емес

  1. Гипертониялық криздің жиі асқынуылары:

  1. инсульт, миокард инфаркты;

  2. талу, коллапс;

  3. ревматизм, жүрек ақаулары;

  4. пневмония, плеврит

  1. Атеросклероз мына бұзылыстар нәтижесінде дамиды:

  1. минерал алмасуы;

  2. көмірсу алмасуы;

  3. май алмасуы;

  4. ақуыз алмасуы.

  5. Су алмасу

  1. Стенокардия ұстамасының пайда болуының бірден бір себебі болуы мүмкін:

  1. толқу;

  2. суыққа шығу;

  3. физикалық күштеме;

  4. АҚ жоғарылауы;

  5. +барлық аталғандар;

  1. Миокард инфарктының клиникалық көрінісіне жатады:

  1. дене қимылдаған кезде күшейетін сол жақ кеуде клеткасының ауырсынуы;

  2. дем алумен байланысты кеуде клеткасының ауырсынуы;

  3. нитроглицеринмен басылмайтын жүрек аймағының күйдіріп ауырсынуы;

  4. оң жақ кеуде клеткасының ауырсынуы

  5. жөтелмен байланысты кеуде клеткасының ауырсынуы;

  1. Миокард инфарктының абдоминальды түрінде ауырсыну орналасады:

  1. эпигастрий аймағында;

  2. төстің төменгі үштен бір бөлігінде;

  3. жүрек аймағында;

  4. сол жақ қабырға астында

  5. кеуде клеткасының ауырсынуы;



  1. Миокард инфарктын анықтау үшін қолданады:

  1. ЭКГ, биохимиялық қан анализі;

  2. УДЗ, кеуде клеткасының рентгенографиясы;

  3. томография, тамыр соғысын зерттеу;

  4. ФКГ, АҚ зерттеу

  5. рентгенография



  1. Созылмалы холециститтің патогенетикалық факторы:

  1. аутоиммунды қабыну;

  2. эмоционалды стресс;

  3. ұйқы безі ферменттерінің белсенділенуі;

  4. өт қабы моторикасының бұзылуы

  5. суық тию

  1. Созылмалы холециститпен ауыратын науқастардың шағымдары:

  1. іштің жоғары аймағындағы ұстамалы белдік ауырсынуы;

  2. қуырылған және майлы тағамды қабылдағаннан 1,5- 2 сағаттан кейін оң жақ қабырға астының сыздап ауырсынуы;

  3. «ашқарынға» эпигастрий аймағының ауырсынуы;

  4. «пышақ сұққандай» эпигастрий аймағының ауырсынуы.

  1. Созылмалы холециститке тән объективті симптом:

  1. Мендель симптомы;

  2. Щеткин -Блюмберг симптомы + Воскресеньский симптомы;

  3. Ортнер симптомы + Керр симптомы;

  4. Пастернацкий симптомы

  5. Захарин симптомы

  1. Бауыр үстілік сарғаюға тән:

  1. қанда тікелей билирубин деңгейі төмендеген;

  2. қанда тікелей емес билирубин деңгейі жоғарылаған;

  3. қанда тікелей және тікелей емес билирубин деңгейі төмендеген;

  4. қанда сілтілік фосфатаза деңгейі жоғарылаған.

  5. қанда сілтілік фосфатаза деңгейі төмендеген

  1. Бауыр асты сарғаюға тән болады:

  1. қанда тікелей билирубин деңгейі жоғарылаған;

  2. қанда тікелей және тікелей емес билирубин деңгейі төмендеген;

  3. қанда тікелей емесбилирубин деңгейі төмендеген;

  4. қанда сілтілік фосфатаза деңгейі жоғарылаған.

  5. зәрде және нәжісте гиперхромия;

  1. Панкреатитке тән үлкен дәрет:

  1. «тік ішек жалқығы»;

  2. «қой құмалағы»;

  3. «күріш қайнатпасына» ұқсас нәжіс;

  4. ботқа тәрізді, майлы, мол, сұр түсті

  5. іш қатуы.

  1. Созылмалы панкреатитті анықтайтын ақпаратты аспаптық әдіс:

  1. ФЭГДС;

  2. құрсақ қуысы ағзаларын УДЗ;

  3. ЭКГ;

  4. құрсақ қуысы ағзаларының кең ауқымды рентгенографиясы.

  5. ФКГ



  1. Гломерулонефритке тән қосақталған синдромдар:

  1. гипертензия + дизурия + улану;

  2. ісіну;

  3. гипертензия + ісіну + зәр

  4. несеп жолдарының инфекциясы

  5. гипертензия

  1. Жедел гломерулонефрит кезінде ісіну бастапқыда пайда болады:

  1. балтырында және тобығында;

  2. бетінде;

  3. іштің тері асты май қабатында;

  4. бел аймағы

  5. аяғында

  1. Гломерулонефрит кезінде гипертензия синдромына қосылады:

  1. қант диабеті және остеопороз;

  2. кардиалгия және бас ауыруы;

  3. кардиалгия және жүрек жеткіліксіздігі;

  4. зәр және нефротикалық синдромдар

  5. Кеуде ауырсынуы.

  1. Гломерулонефрит кезінде зәр синдромына тән сипаттама:

  1. гематурия; протеинурия;

  2. лейкоцитурия, бактериурия;

  3. пиурия, шамалы протеинурия;

  4. глюкозоурия

  5. протеинурия.



  1. Созылмалы пиелонефритке тән емес белгі:

  1. бел аймағының сыздап ауыруы;

  2. дизурия;

  3. тері қышуы;

  4. Гипертермия

  5. Бел ауыру.

  1. Созылмалы пиелонефритпен ауыратын науқастарды объективті тексергенде анықталады:

  1. Ортнер симптомы;

  2. Пастернацкий симптомы;

  3. Мерфи симптомы;

  4. Щеткин – Блюмберг симптомы

  5. Кер симптомы.



  1. Жайылған улы жемсауға тән симптомдар:

  1. жүдеу;

  2. ұдайы жүрек қағуы;

  3. жалпы гипергидроз;

  4. аяқ-қол дірілдеуі, бұлшықеттер әлсіздігі;

  5. +барлық аталғандар.

  1. Қалқанша безінің қызметіне сипаттама бергенде аса ақпаратты:

  1. қалқанша безін сканерлеу;

  2. қанда Т3, Т4, ТТГ-ңі анықтау;

  3. лимфография;

  4. қанда тиреоглобулинға антиденелерді анықтау;

  5. қалқанша безін ультрадыбыстық зерттеу.




  1. Қалқанша безінің құрылымдық бұзылыстарын анықтайтын негізгі әдісі:

  1. қалқанша безін радиоактивті йодтты жұту арқылы аңықтау;

  2. термография;

  3. қалқанша безін сканерлеу;

  4. ультрадыбыстық зерттеу;

  5. қанда тиреотропты гормондарды анықтау.




  1. Қант диабетінің II түріне тән:

  1. гликемия аш қарынға -5,5 ммоль/л;

  2. гликемия тамақтанудан 2 сағат кейін 7 ммоль/л ден аспайды;

  3. глюкозоурияның жоқтығы;

  4. ацетонурияның жоқтығы;

  5. барлық аталғандар.




  1. Қанда глюкозанның қалыпты мөлшері:

  1. 8,3 -10,1 ммоль/л;

  2. 6,2 -9,3 ммоль/л;

  3. 2,7 -5,5 ммоль/л:

  4. 3,8 -6,7 ммоль/л;

  5. 3,3- 5,5 ммоль/л.

  1. Диабеттік нефропатияның ерте диагностикасы үшін, мынадан басқа, барлық аталған тексеру әдістерін қолдану керек:

  1. зәрдің жалпы талдамасы;

  2. Реберг сынамасы;

  3. Зимницкий сынымасы;

  4. бүйректің пункциялық биопсиясы;

  5. қандағы креатин мөлшерін анықтау;

  1. ҚД кезінде көз мүшелерінің зақымдануына қайсысы жатады:

  1. диабеттік ретинопатия;

  2. блефарит;

  3. теріскен;

  4. мөлдір қабағының дистрофиялық өзгерістері;

  5. +аталғандардың барлығы.




  1. Гипогликемиялық команың дамуын өршітіп жіберетін ықпал:

  1. +физикалық жүктеме;

  2. инсулинді енгізу тәртібінің өзгеруі;

  3. жұқпалы ауру;

  4. АҚ көтерілуі

  5. АҚ төмендеуі.

  1. Гипогликемиялық комада көрінетін клиникалық белгілеріне тән емес белгі:

  1. тері жамылғысының құрғауы;

  2. бұлшықеттерінің межеқуатының жоғарылауы, тырысуы;

  3. АҚ төмендеуі;

  4. өкпеде сырылдардың пайда болуы

  5. тері жамылғысының бозаруы


Достарыңызбен бөлісу:


©netrefs.ru 2019
әкімшілігінің қараңыз

    Басты бет